कविता

पूर्व जन्मी पुण्य गाठी चालू जन्मी पाप पाठी गॅस नाही हो मिळत घास नाही तो गिळत पेट्रोलचा किती जाळ रॉकेलचाही दुष्काळ रेशनला रांग मोठी माल संपल्याची पाटी दिसे भांग तुळशीत असे माल भेसळीत म्हणे पापभीरू मन हवे पांढरेच धन नको लाचलुचपती नको भ्रष्ट उचापती नेकीनेच चालू रस्ता खात खात खूप खस्ता एका डोळयात ते हासू दुजा डोळ्यात ये आसू महागाईची अंगाई रोज सरकार गाई दरबारी झोप जडे डोळे आमचे उघडे असे कष्टातले जिणे बने जीवनाचे गाणे !

3

3

या कवितेची प्रेरणा---प्रकाश१११ यांची निधर्मी देशात..!! ही कविता,हे उघड आहे.पण तरीही दोन्ही मध्ये एक मूलभूत फरकही आहे.

ह्या निधर्मी देशात धर्माचे अड्डे खूप आहेत शंभर कोटीच्या देशात देवळे भरपूर नि देवपण महामूर आहेत महाराज अगणित प्रत्येकाचे तंबू मस्त आहेत भक्त खेचण्यास जो तो आपला आपला तरबेज आहे महाराज होण्यास शिक्षण नको फक्त तरबेज अशी जीभ हवी नजरेत लगामाची ताकद नागासारखी तेज हवी जाती भरपूर नि जातीत सुद्धा पोटजाती सगळेच गणित अवघड आहे सुटता सुटत नाही असे हे सगळे अवघड आहे ह्या निधर्मी देशात धर्माचे अड्डे खूप आहेत देव धर्म कर्मकांड येथे खूप आहे जो तो दलालाला दक्षिणा देऊन देवाला पटवतो आहे देव बिचारा गप्प आपलाच आपल्यात मग्न आहे ह्या निधर्मी देशात धर्माचे अड्डे खूप आहेत एवढे धार्मिक असून सुद

जखमेस तेल मागू, कितिदा जगास अजुनी? हा कोणत्या दिशेचा आहे प्रवास अजुनी? हे शीड फाटले अन्, तुटले जरी सुकाणू क्षितिजा तरी तुला का, माझाच ध्यास अजुनी? ज्योती फुकून टाकू, ही वल्गना कशाला? वणवा उठेल गगनी, नियतीस आस अजुनी! उद्दाम शुष्क पर्णे झाकोळती मला का? उत्स्फूर्त वादळांचे जपलेत श्वास अजुनी! ही पाउले खुणेची नेती मला कुठेशी? कुठल्या मुशाफिराचा रस्त्यास भास अजुनी (इतरत्र पूर्वप्रकाशित)

3

टॉक्डॉक् टॉक्डॉक् आला दौडत अबलख माझा घोडा - आई बाबा आजी आजोबा सरका रस्ता सोडा ! दोनच पायांच्या घोड्याची घरभर भरभर घाई पटपट झुरळे दूर पांगती खुषीत येते आई ! हातांचा हा लगाम धरुनी वेगाला मी आवरतो ऐटित मागे पुढे डोलुनी घर-मैदानी वावरतो ! घोडोबा मी घरी लाडका खेळायाला पुढे पुढे - शंभर टक्के परीक्षेत गुण अभ्यासातहि सदा पुढे ! तबेल्यात बेजार हा घोडा आठवड्यातले दिवस सहा - चंगळ घोड्याची रविवारी हैराण हे घरदार पहा !!