कविता

3

चोरटा मुरारी - गौळण शिंके हा तोडी, माठ हा फ़ोडी सांगा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥धृ०॥ शेला पागोटा काठी हातात अवचित येवुनिया घुसतो घरात खिडकी हा तोडी, काचा हा फ़ोडी बांधा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥१॥ यमुनेचा चोरटा, मथुरा मुरारी पकडाया जाता, होतो फ़रारी चव हा चाखी, ओठ हा माखी टांगा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥२॥ व्दारकेचा व्दाड, ऐकेना कुणाशी अरविंद मागे लोणी, हरी चरणाशी कमरेशी बांधा, पायाशी टांगा कोंडा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी...

तु उघड्या डोळ्यांनी साकारतोयस, शिल्पकारान कष्टान लेणी कोरावीत तशी. मी अन तु , अगदी भिन्न माणस. मी अधिर , आवेगी, तु शांत , संयमी. मी स्वप्नाळु, कल्पनेत रमणारी. तु वास्तवाच्या खडकाचा जाणकारी. अन तरीही मला जपतोयस, वास्तवाच्या दाहक उन्हात , सावली होतोयस. एव्हढ्या वेगवान जगात घटकाभर थांबुन मला डोळे मिटुन स्वप्न बघायला संधी द्यायची धडपड करतोस . आयुष्याच्या वाटचालीत खुप खुप पुढ गेल्यावर कधी तरी आपण माग वळु, सगळी वाटचाल डोळे भरुन निरखु, त

सरणावर माझ्या नको ते लोक रडूनी गेले ओले लाकुड त्यामुळेच का पेटूनी गेले जीवंतपणी पाहीलेले स्वार्थी परके आप्तगण मी गेल्यावर माझ्याशी ते नाते सांगूनी गेले आयुष्यभर सिताफ़ीने ज्यांनी पै पै माझी लुटलेली सरणावर ही माझ्या ते अश्रू गहान ठेवूनी गेले जगताना एकटाच लढलो मी स्वता:शी ज्यांनी मारले तेच आज मज खांदा देवूनी गेले चंद्रासही माझ्या कधी ना डाग होता काही नजरेच्या निखार्‍यांनी आगीस ते भडकवूनी गेले संसाराच्या झोळीत होता स्वाभिमान जपलेला कोरड्या आसवांची आज ते भीक घालूनी गेले मिळेल त्या गोष्टीत कायम स्वर्गसुख घेत गेलो स्मशानात आज ते नरकयात्रा दाखवूनी गेले श्वासांसही न दिली अंतरे कधी जीवनात मी हुं

शिखर त्यांनी गाठलेले, पायथा धुंडाळतो चालती तो-यात सारे मीच का ठेचाळतो |१| देव दगडांतील येथे पुजुन का कंटाळतो माणसांतिल देव तेथे पूजणे ना टाळतो |२| शोभती जरि आज कपडे भरजरी अंगावरी कालच्या सद-यावरीचे ठिगळ का कुरवाळतो |३| फाटकी लेऊन वसने गरिब अब्रू झाकतो अब्रु उघड्यावर थिरकते मंच ना ओशाळतो |४| चोर अपराधीच येथे उजळ माथे मिरवती वेदना इतरां न होते तीच का कवटाळतो |५| बीज ते साधेपणाचे काल कोणी पेरले रोप भाऊबंदकीचे आजला सांभाळतो |६|

3

[निर्माण ग्रुपमधील .माझा मित्र त्रिशूल त्यातला छान कार्यकर्ता आहे .सर्वांनी धान्यापासून दारू ह्या विरोधात मोठे आंदोलन छेडले होते .त्यावरून हे रामायण ..!!] शेता मध्ये पिक येऊ दे पाउस पडून सारे कुजू दे मग बनवू त्याची दारू जरा खिसा भरू दे ....! बाजरीची दारू ज्वारीची दारू भाताची बी दारू बनवू दे जरा खिसा भरू दे ...! शेता शेता मध्ये लागुदेरे भट्टी देवा तुझी करतो मी सेवा जरा खिसा भरू दे...!

चेंडू मारियेला यशोदे तुझा कृष्ण निराला राधेश्याम! चेंडू मारियेला कशी जावू यमुने तीराला राधेश्याम! चेंडू मारियेला .... ॥धृ०॥ रंगी श्रीरंग, नरनारी संग मारी पिचकारी, भिजवितो अंग दिसरात हर जागियेला .... ॥१॥ रगडी गुलाल, गळा,मान,गाली राधा लाल लाल, शरमिली झाली चराचर सुर लाजियेला ....॥२॥ माधवाचा घोष, जाहला जल्लोष बेधुंद नाचताती, मुरलीचा जोष अरविंद क्षण पाहियेला .... ॥३॥ गंगाधर मुटे .................................................. (१९८०-८५ चे सुमारास लिहिलेली गौळण)