कविता

झेपावत्या धरेला गगना कवेत घेई अंगांग तृप्त कर तू मज लेवू दे निळाई आधार मीच होते दुबळ्या जगास सार्य़ा माझ्या मनातूनी का पण शोधते निवारा जेव्हा तुला पहाते हरपून भान जाई देतोस रंग ओले माझ्या सुन्या मनाला क्षितिजास रेखिसी अन सौभाग्यरूप माला घे जिंकूनी मला तू अपुल्या गृहास नेई - स्वानंद

बंडूच्या स्वप्नातच येते स्वर्गामधुनी छान परी झोपेमधला हीरो बंडू मौजमजा धम्माल करी ।१। खात ‘ बुढ्ढीका बाल ’ शंभर बंडू होतो लालीलाल चोखत लॉलीपॉप शंभर बंडू करतो पहा कमाल ।२। ट्वेंटी-ट्वेंटित बंडू ऐटित ठोकी शतके चार बळी दहाही घेऊन करतो शत्रूला बेजार ।३। खुशालचेंडू मिळवी बंडू गुण शंभरपैकी शंभर निकालात ना कधीच सोडी तो अपुला पहिला नंबर ।४। ऑलिंपीक वा एशियाड ती असो कोणतीही स्पर्धा प्रतिस्पर्ध्यांची उडवी बंडू क्षणात भलती त्रेधा ।५। बंडू वरचढ ठरतो नेहमी - खेळ असो मारामारी कुस्तीमध्ये डाव बंडुचा धोबीपछाडच भारी ।६। मारी शाळेला तो बुट्टी स्वप्नामधला बंडू देतो अभ्यासा तो सुट्टी खेळत विट्

मध्यरात्री कधीतरी येते जाग कशी कुणास ठाऊक ...? मी बघत बसतो खिडकीतून डोळे किलकिले करून माझ्या खिडकीतून दिसणारे आभाळ नि खिडकीतून दिसणारे हे पारिजातकाचे झाड मध्यरात्री कधी जाग आली की झाडावर ओठंगलेला चंद्र दिसतो माझ्या सुरक्षित अंतरावरून हे दृश्य सुंदर मस्त दिसतेय !! चीडीचीप्प रात्र नि हे जीवघेणे झाड ध्यान लावून बसलेले.... बायको मस्त गाढ झोपलेली नि मी असा बेचैन मी उठतो नि किचन मध्ये जातो सकाळी काहीच नसणारे झुरळे आता मस्त फिरत असतात अन्न-कण शोध मोहिमेवर .... कोठे लपतात नि कोठून येतात अचानक कुणास ठाऊक.. ?

तू उशीरा येण्याची आता सख्या सवय झाली आहे तरी ही टेबलावर जेवण अन दारावर डोळे ठेवून मी पुन्हा तुझीच वाट पहात आहे अश्यातच ... आयुष्याच्या पानावरती नव्यानेच लिहिलेले काही क्षण मन पटलावर पुन्हा एकदा थैमान घालू लागले.. अन विचारांच्या वादळात अनेक अनुत्तरीत प्रश्न पुन्हा एकदा ह्रदयाच्या दारावर अस्त व्यस्त पणे धडकू लागले का रे सख्या असा करतोस ?

युगलगीतः मला वाजतीया थंडी तो: ए, मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल अग मला वाजतीया थंडी ||धृ|| ती: आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: गारगार वारं सुटलया मरनाचं हुडहुडी भरलीया माझ्या अंगात असला गारठा नाय पाहिला जल्मात कधी अग मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल ना, मला वाजतीया थंडी ||१|| आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: कराकरा दात माझं वाजतया हातावर हात माझं चोळतोया जवळ ये, अशी दवडू नको संधी अग मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल ना, मला वाजतीया थंडी ||२|| आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: अशी ग तू काय करते

जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ

जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ

अजून मी माझ्यातच जगते कुठे किनारा धरतीमाते जाणिव नाही कुणास माझी प्रवास मी एकटीच करते... गुलाम जीवन खितपत मळले नाव माझी धारेत डळमळे कुठली नाही दिशाच ठावी गांव कोठले मला न कळले भाव भावनांचा बाजारी एकटीच मी दारोदारी विरक्त जीवन ईश्वर कोठे भक्त म्हणुन ना कुणी स्विकारी अजून मी माझ्यातच जगते कुठे किनारा धरतीमाते जाणिव नाही कुणास माझी प्रवास मी एकटीच करते... - शब्दमेघ ... (स्त्री.. भावनांचा प्रवास मधुन ) हेल्प: चाल येथे सांगता येत नाहिये , तरीही राग थोडासा "दयाघना" गाण्यात वापरला आहे तसा आहे. रागाचे काही कळत नाही मला, पण मित्राने बंदिश गाताना तसे सांगितले म्हणुन ..

जेव्हा तो प्रेम करतो तेव्हा त्याच्या खिशात चंद्र असतो जेव्हा ती प्रेम करते तेव्हा तिच्या मनात एक स्वप्न असते दहा पेंशाचे फुटाणे खाता खाता दोघांचे एक गाणे असते चला इथपर्यंत पाऊलवाट सापडली स्वर्ग आता हाकेवर आहे आमचे प्रेमतर सात जन्माची ठेव आहे !! तो तिच्या डोळ्यात बघतो एक छान गाणे गातो ती डोळे मिटते त्याच्या गाण्यात हरवून जाते इथपर्यंत गाडी येता येता ती अवघड वाट संपून जाते प्रेमाचा शेवट लग्नात होतो हु.sss...शः....!! आई बाबांचा अवघड प्रश्न आपण चुटकीसरशी सोडवला ह्याच आनदात दोघे असतात संसाराचे गाणे ठेका धरून गात असतात ....!!