कविता

२६/११ च्या निमित्ताने.... !!जय जवान जय किसान!!

सागरतिरी उसळती लाटा सागरतिरी उसळती लाटा भान मजला नाही माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || बोललीस तू ऐकले मी कधी बोललो मी ऐकले तू कधी बोलण्याऐकण्याला समोर आपण नाही || १ || माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || आपल्या प्रितीचे दु:ख मनी दाटे खरेच तसे होते का? खोटे मला वाटे मजपाशी फक्त आठवण ती राही || २ || माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या

जयश्रीताईंचा असला कचकचीत हाफवॉली पडल्यावर आमच्यातल्या विडंबकाने काय करावं असं अपेक्षित आहे? ;) ग्लेन्फिडिच बरसे सखा डॉलर पाऊस माज लेऊन हिरवा, येतो डॉलर पाऊस तिची प्रतिक्षा ग्लासात अन सख्याही फितूर गालागालात तोबरा, पिंकेपिंकेआड धूर पापड्-फर्साण चखणा तिथे पुरवतो सखा खुळावली मैफल माज घेऊन अनोखा मिरविते नवी नोट रंग कंच हो हिरवा पिंकसरीत भिजूनी लाल रंग गाली नवा नोटा उडती बाहेरी आटे खिसा धाकधुक दोस्त हलके उठती, घेती कलटी नाजुक बील ठेवीयतो खाली, वेटर हळूच वाकून मारे फाट्यावर शेट्टी, येतो भांडी मी घासून!! चतुरंग

************************ ************************ जगलो तुला घेऊन राजरोस आयुष्या का तुला अंधाराचा आता सोस आयुष्या बहरातले जीणे शिशिरातली गाणी झाली टाकलेस दान किती भरघोस आयुष्या सवेच फिरलो झिंगलो नाचलो खेळलो घातला मनस्वीच ऐसा हैदोस आयुष्या खेळलो सगळेच डांव अन निर्ढावलोही तिथे असायचास आता नसतोस आयुष्या आता मोजकाच उरलो ओळखुन आहे श्वासांचे इमले झाले रे ओस आयुष्या अतृप्तीची काहाणी नव्याने लिहून पाहू वार्धक्याचा नको रे अफसोस आयुष्या अमर्याद तुझा संग हवा ही आंस नाही पण अंक शेवटाचा हवा ठोस आयुष्या ************************* *************************

रिमझिम बरसतो सखा साजण पाऊस साज घेऊन हिरवा, येतो साजण पाऊस तिची प्रतिक्षा ओलेती अन सखा ही आतूर पानापानात शहारा, कणाकणात अंकूर हिरवाईचे डोहाळे तिचे पुरवतो सखा खुळावते राणी कशी साज लेऊन अनोखा मिरविते नवा शालू भरजरी तो हिरवा प्रेमसरीत भिजूनी चढे रंग गाली नवा मेघ दाटती नभात तिचे बघण्या कौतुक हलकेच उतरती, घेती चुंबन नाजुक तीट लावियतो गाली, वारा हळूच वाकून शेला फुलांचा रंगीत, धरा घेते पांघरुन जयश्री अंबासकर

********************************** ********************************** ढगांना सांगीन जरासे जमीनीवर येऊन पाहा वीजा पोरखेळ होई इथे श्वांस तर घेऊन पाहा वळीवाचे बेत कसले,कसला वादळाचा पुकारा इथल्या बंदूका नी आमच्या शांतता झेलून पाहा दुरुन दिसते साजरे असेच सर्वदूर म्हणती तुम्ही मात्र धरीत्रीला मनसोक्त बिलगून पाहा गमते उदास जेंव्हा तुमचा मोठाच आधार होतो आमच्या काळजांतही कधी जरासे ढुंकून पाहा आकाशी म्हणे सगळे आलबेल आहे,दुरुस्त आहे इथे येऊन गड्यांनो जरासा तालही सोडून पाहा आमचे दाह आम्हीच जाणतो तरीही त्रुप्त जगतो आत गोठल्या पावसाला आमचा रंग देऊन पाहा ****************************** ***************

आमच्या कवितेची प्रेरणा टंकतानाही का ना टीकेना शब्द आता सांग ना तेच सारे ताव आणि त्याच सार्‍या वल्गना हाणामार्‍या त्याच त्या की, वारही हो तेच ते तेच ते धमकाविणे अन मिर्‍या वाटणे पुन्हा भांडताना हाणतो मी त्यासहो पुन्हा पुन्हा असते तेथेही नित्य संपादकीय निर्भत्सना घाव तेही वर्मीचे, 'भुर्र' झाले नेमके तेच ते निषेध आणि त्याच शरमेच्या भावना तीच संस्थळे आणि तीच संपादकीय धोरणे तेच ते लोचट करती लुभ्रा निलाजरेपणा जा कुठेही मिळती तेच फासलेले रंगही भुर्र होई वेगळीशी मांडलेली भावना.. सर्वत्र जा तीच वृत्ती दिसतसे या लोचना एक नागोबाच वसतो वेगवेगळाल्या

अहो पाहुणे हळुहळू होवू द्या अहो पाहुणे हळुहळू होवू द्या घाई करू नका, असं लाजू नका || धृ || लई दिसानं आलेत आज जेवण केलयं पुरणपोळीचा थाट स्वस्थ होवूद्या काय लागलं तर मागून घ्या जेवण निवांत होवूद्या ||१|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || पुढ्यात ठेवलीय वाटी आन ताट त्याखाली दिलाय चंदनी पाट वरणभात कालवूनी करा सुरूवात आजच्या दिवस रहा जा हो उद्या ||२|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || कुरडई पापड भजी अन पुरी ओरपा की जरा सार, गुळवणी तुप लावूनी घ्या एकदा पुरणपोळी पोटभर जेवा हात मारा आडवा |||३|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || भरीत झालय झकास आज तुमच्या वहिनीन केलय खास ठ

अहवाल, समित्यांमागे वास्तव थंड केले मेणबत्तीआड डोळ्यांतील विस्तव थंड केले पाहुनी रण जेव्हा वळल्या मुठी जनांच्या निषेध खलिता थोपवूनी हातांस थंड केले जेव्हा उभे राहिले प्रश्नांमागूनी प्रश्न एका कसाबमागे इतर प्रश्नांस थंड केले रोखलेली बोटे होतील मुठी म्हणूनी राजीनामे फेकून त्या बोटांस थंड केले जेव्हा प्रयत्न केला त्या रात्रीच्या स्मरणाचा मराठीच्या गदारोळात मेंदूस थंड केले नव्या सरकारच्या आड 'ते'च जुने मंत्री 'मनसे' देऊन हाती मिडीयास थंड केले धग चितेची आता उरली आहे स्मशानी जन पेटणार कसे? त्यांच्या मनांस थंड केले