कविता

धूसर राखाडी.. ================== . . क्षण क्षण जळताना.. कण कण होते राख.. राखे खाली..आत आत.. निखाऱ्याची गं धग.. . क्षण क्षण विझताना.. कण कण धूर धूर.. दाटलेल्या हुंदक्यात.. धूसर धूसर आग.. . अंग अंग राखाडी.. जळल्या निखाऱ्याच.. ठिणगी गाडलेली.. चटक्यात दावे राग.. . . ================== स्वाती फडणीस ..... २३-१२-२००८

कॉर्न फ्लेक्स पाकिटातून नुकत्याच बाहेर आलेले कॉर्नफ्लेक्स सकाळी असतात ताजे बदामाने भरलेल्या उत्साहाचे! दिवसभराच्या रगाड्यात बुडून सांजवेळेला भिजलेली चिप्प झालेली . असतात ...पण मऊशार लहानग्यांच्या चेहर्‍यावर हसू उमलत त्यांना पाहून अंगावरून दिवसाचं ओझं झटकून रात्रीच्या पाकिटात बंद असतात फ्लेक्स . पुन्हा दुसर्‍या दिवशीसाठी.. - सोनाली जोशी

अरे मुर्खान्नो,अरे लुच्चान्नो, बस करा तुमचे राजकारण, तुमच्या या हलगर्जी पनामुले, सामन्यांचे होत आहे मरण . . . खुर्चीच्या मागे लागुन-लागुन भ्रष्टाचाराचा केला कलस, अरे आतातरी सुधरा अन झटकून टाका आलस . . . आरोप-प्रत्यारोप करता-करता तुमचा वेळ जातो, कोणी जमीन, कोणी पैसे, तर कोणी चारा खातो . . . फार झाला गांडूपणा, फार झाला अत्याचार, पाकिस्तान समोर वाकू नका, करा थोडा विचार . . . तुम्ही वोटांच्या मागे असताना, भाडखाऊ बोट करुन आले, आमच्या या मुम्बापुरिला, त्यांनी गालबोट लावले . . . लाखो संकटे आलीत, तरी भारतवासी समर्थ राहतील, पण, यापुढे भ्रष्टाचारी आणि आंतकवादी मात्र डायरेक्ट ढगात जातील . .

थेंब एक असा बरसून गेला.. ===================== . . गडगडाट ना कल्लोळ झाला.. घननीळ मुक्याने बोलून गेला.. . सुटला ना जरा भिरभीर वारा.. वादळ थेंबात निचरून गेला.. . झाकोळ रात्रीत दडवून गेला.. अवचित पाऊस बरसून गेला.. . दिशा दिशांत पसरवून शहारा.. अंतरंगी गारवा झिरपून गेला.. . अलवार झेलता झेला नभीचा.. अलगूज कधीचे मांडून गेला.. . कितीक अश्या अबोल गाथा.. भिजल्या मला सांगून गेला.. . थेंब एक असा बरसून गेला.. थेंब एक असा भिजवून गेला.. . . ===================== स्वाती फडणीस............. २२-१२-२००८

वामा- स्त्री. डाव्याबाजूला (पुरूषाच्या) असते ती, खास करून कलश पूजन करताना..(वामा म्हणजे रूक्मिणी ..) जगत-जननी, माता, भगीनी बंध नवे तू जोडीत ये घेत भरारी क्षितिजाशी त्या नवे नाते जोडीत ये अलका, अचला, कोमल गंधा अभिसारीका झळकत ये विश्वस्वरूपा, दुर्गा, अंबा अग्निशलाका तळपत ये स्नेहसुमना, अधोवदना कमल नयना अलगद ये मौक्तिक मुक्ता, रूप कांचना सुवर्णलता उमलत ये चाल हंसिनी, रूप कामिनी विश्वमोहीनी , सजून ये गजगामिनी, दिप्ती दामिनी चंचल हरिणी, बनून ये रण चंडीका, मुंड मुंडीका दैत्य दंडीका, जिंकूनी ये जगतकारिणी, गर्भ धारिणी, दु:ख सोषिणी, होऊन ये रूप गर्विता, तनू अ

संगिताच्या मैफिलीचा 'तो' दिवस खास होता आजूबाजूला बघण्याचा फक्त थोडा त्रास होता बंदिश गात होते बुवा, रंग भरु लागला छान हार्मोनियम साथीला, तानपुर्याचीही डोले मान लक्ष नव्हते माझे मुळी, गायकाच्या तानांकडे टक लावुन बघत होतो, रसिकांच्या मानांकडे कित्ती छान डोलत होत्या, प्रत्येक ठेका तोलत होत्या आपले ज्ञान दाखवण्यासाठी, मध्ये मध्ये बोलत होत्या (विषय होते कितीतरी) गायकाच्या गायकीचे अन् त्याच्या लायकीचे, त्याचा लहरीच स्वभावाचे, कधी 'तयारी' तील अभावाचे लक्ष नव्हते माझे मुळी, गायकाच्या रुपड्याकडे अवाक होऊन बघत होतो, रसिकांच्या कपड्यांकडे छान, छान साड्या होत्या झब्बे देखील छान, नवे (र

मैत्रीण नसलेल्या मित्रांसाठी ! मैत्रीण मैत्रीण नाव आहे. माझ्या मनाच एक गाव आहे तिच्याशिवाय कुणासासाठीही न उघड्णारं या गावाला एक दार आहे ! नको शब्द नको यमक तिची साथ फक्त हवी आहे लिन्गभेदाच्या या बुरसटलेल्या जगात आमच वेगळ विश्व आहे ! निर्मळ मनाचे पाप नको अन वासनेच्या कुशीतल पुण्यही नको आमच्या दोघान्च्या मैत्रीला चंद्रावरल्या हरणाचाही डाग नको ! ह्या विश्वाच्या अंतापर्यंत आपली मैत्री माझ्या ह्रदयात राहणार आहे आणी कल्पांतानंतर माझ मन आपल्या अम्रुतमयी मैत्रीची गाणी गाणार आहे ! अनिरुद्ध

विहंग तो विहरता झाला... =========================== . . तडफडला फडफडला पक्षी जीवाकांताने कळवळला.. साद घातली काळाला ने.. ने.. मजसी वदला.. . खुरडत खुरडत सरपटला भाजला.. सोलवटला.. प्राणासहीत निश्चल पडला वेदनांनी पिळवटला..! . मंद मंद धुगधूग जिवात.. जमले कावळे टोचण्या! घाबरला.. थरथरला.. हालला..! बळ एकवटून फडफडला.. . जागच्या जागी फरफटला.. खाल्ल्या दोन-चार गटांगळ्या..! ठुसठूसत्या पसरून पंखांना विहंग तो विहरता झाला... . . =========================== स्वाती फडणीस ......................... ०१-०४-०७

नमस्कार, रविंद्रनाथ टागोरांच्या गीतांजली काव्यसंग्रहातील एका गीताचा स्वैर अनुवाद करायचा प्रयत्न करत आहे.

निरव पावले तुम्ही ऐकली नाहित का त्याची निरव पावले? तो येतो, येतो, नेहमीच येतो प्रत्येक क्षणी प्रत्येक काळी प्रत्येक दिवशी प्रत्येक रात्री तो येतो, येतो, नेहमीच येतो गायली आहेत मी अनेक गाणी मनाच्या विविध स्थितींमध्ये, परंतु त्यांच्या सुरावटीने नेहमी हेच उद्घोषित केले, 'तो येतो, येतो, नेहमीच येतो' स्वच्छ सुगंधी वसंतात रानवाटांनी तो येतो येतो, नेहमीच येतो आणि पावसाळी गूढ रात्री गडगडाटी ढगांच्या रथातून लखलखत,

माझ्याच त-हा =========================== . . सांभाळलेला गारवा.. सांभाळलेला झरा.. अन तो सांभाळलेला कवडसा.. नाहीच मुळी मजहून वेगळा. . मीच गारवा मीच झरा. ऊन कवडसे माझ्याच त-हा!! अवखळ वेल्हाळ धबधबा लागला आता सपाटीला. . खंडी खंडी गाळतळा माझ्याच मी दाबला. एक प्रवाह अन किती धारा.. ओळखेना माझॆ मला!! . तो पहिला वेगळा माझा थेंब कोणता?...... . . ========================== स्वाती फडणीस...................... २००७