जाहली वेळ समयाने केली खूण मौनातच वाजे वेदनेतली धून कालची पोर झाली केव्हा गे मोठी हक्काचे घरटे सोडुनि जाते पाठी हातांशी धरली इवली जेव्हा बोटे 'आधार तुझा ही', काळ बोलला खोटे कंठाने भरल्या कशी म्हणावी गाणी हसतानाही डोळ्यांतुन झरते पाणी सोहळ्यातुन हा क्षण नाहीसा व्हावा 'आहे अवधी' हा भासचि फक्त उरावा आता जाशील तू लांब निमिषार्धात मी तुटले सांधत असेन हलवित हात -- अमेय

चाहूल एका सृजनाची पाऊस एक आशा - भविष्याची पाऊस एक दिशा -ध्येयाची पाऊस म्हणजे हिरवळ -आनंदाची पाऊस म्हणजे दर्वळ -सुगंधाची पाऊस एक आधार -जीवनाचा पाऊस एक निर्धार -स्वप्नांचा पाऊस म्हणजे रिमझिम-संगीताची पाऊस म्हणजे किलबिल -बालपणाची पाऊस एक देवता -गाभाऱ्याला पाऊस एक पाहुणा -घराला पाऊस म्हणजे नवता -वसुंधरेला पाऊस म्हणजे उधान -सागराला चाहूल एका सृजनाची कथा साऱ्या जीवनाची केवढी रूपे त्या पा

वय जवळ करी मज दूर पळे तरुणाई मन आठवते लागते आळवू अंगाई क्रमल्या वाटा पाडियले पथ पण तरी वाटते अस्थाई स्थानक का कोठे अवघडले हरवली दशा नि दिशा दाही किंचित थोडे संचित काही फ़ुंकर घाली शमवी लाही शैशव दूजे नकळत देई स्पर्शाविण ऊर्जा या देही शोधीत सुखे परतून पुन्हा नव जुने बालपण येई विसरून जीर्णपण जन्माचे मउ कुशीत घेई आई ………………… अज्ञात