आधी आपण वाळूवर घर बांधले खेळता खेळता, तू मोडून टाकलेस ! नंतर आपण हवेत स्वप्न बांधले तू हलकेच फुंकर टाकलीस; पत्त्यासारखे कोसळले ! आता तुझ्या माझ्या आकाशाच्या मध्यभागी आपण एक कडेकोट भिंत बांधू ! - डॉ. सुनील अहिरराव http://aaskmed2.blogspot.in/2013/07/blog-post_1956.html

आस लागली पाण्याची ती कणकण उरात भरली काही पेरलेले जाळून गेले मयत झाली जमीन सारी होरपळलेल्या मयतावरती लाल उन्हाचा कपडा भारी उघडे चोच एखादा दाणा कोरडा घास त्याच्या दारी किती हरपले किती करपले कोण कोणास ना तारी थरथरना-या काळजावरती जमीनीवर आल्या मरणाच्या धाडी उन्मळलेले मूळ उठले हंबरडा फोडी नभाच्या कानी नभानेही मग सूर लावला मरणकळाच्या सोडून तानी

देवा आता हार मान तू बघुनी खालचे तांडव सारे दिलास जन्म मानवास तू पण झाले सगळे वानर साले उभा केला तुला देवळात अन उद्बत्तीचे सुवास वारे तुझ्याच पायावरती सजले मांसाचे ते ढेर सारे तुला छीनले दगडातुनी अन तुझे कोरले देह सारे हिरवे-भगवे वस्त्र चढवुनी इथेच ठेवले तुझे नाव रे उद्गाता तू चराचराचा उरी तुझ्या हा विश्व भार रे माणसे माणसा खाण्याअगोदर देवा आता तू खाली धाव रे