कविता

शब्दात गुंफले तुला मनातच नेहमी झूलवले तुला खाष्ट या जगापासून मनातच लपवले तुला इवल्याश्या तुझया कल्पनेने स्वप्नवादी बनवले मला वैराण या जिण्याकडे दुर्लक्ष करणे शिकवले मला स्वप्नातल्या तुझया सुमधुर स्वराने गाणे शिकवले मला गाण्याच्या प्रत्येक रागाबरोबर आयुष्याचे लेणे भेटले मला कशी म्हणू मी तुला माझी कल्पना कारण तुझया विचरानेच घडवले आज मला

सालस थंडी लालस डोळा गंध मदनमय घोटाळा समिर नव्हाळा करतो चाळा झुळझुळतो मद लडिवाळा एकल बेटावरती फिरतो खग पक्षांचा नभ मेळा पाउल पाउल नटल्या वाटांवर झुलवी मन हिंदोळा वेस क्षितीजाची असीमच माणुस ऐसा भव भोळा कसा पुरावा पुरवावा हा नाही ठावे वानोळा कुणा पुसावे काय करावे भरे न ओंजळ जीव खुळा कल्लोळांचे लोळ अचानक राशीवर झाले गोळा .......................अज्ञात

नमस्कार मित्रहो, गेले अनेक दिवस मी मिपा वरील खरडवही पाहुणा बनून वाचलेली आहे. आज प्रथमच सदस्य बनून लेखनाचा श्रीगणेशा करतोय. 'काचा'वर म्हणजेच whatsapp वर टिकटिक वाजली डोक्यात या गाण्याचे विडंबन तर सर्वत्र फिरत आहे. या गाण्यातील बोल ऐकून माझ्या गटामधील काही महिला सदस्यांनी याआक्षेप घेतला त्यावेळेस मला सुचलेले या गाण्याचे विडंबन आज सादर करत आहे. माझा मिपावरील लेखनाचा हा पहिलाच प्रयत्न असल्याने चू.भू. द्यावी घ्यावी.

'अमर प्रेम' या चित्रपटामधील 'रैना बीती जाए'या हिंदी भावगीताला मराठीमध्ये साकारण्याचा हा प्रयत्न...

दाटून मेघ येता अवचीत सांजवेळी त्या संथशा नदीला सुचल्या अबोल ओळी.. हुंकार गर्जनांचा देई कुठून हाक, का मेघ सावल्यांना पुसती सवाल लाख? काळोख भेदणारी ये वीज लखलखूनी... घनदाट रात गाई मग एकटीच गाणी.. विरहात पोळलेली धरती पुन्हा नव्याने, उमलून आज येई मन दरवळे सुखाने! ही ओढ आगळीशी पूर्णत्व आज साधे मन होऊनी भुपाळी परतूनिया निनादे !! © अदिती जोशी

मंगेश पाडगावकरांची माफी मागून झोपेत वर्गात येणे, अन येऊन पुन्हा झोपणे ओळखून आहेत सारे , presenty साठी तुझे फक्त येणे भर दुपारी लेक्चर ला, पेंग तुला का यावा लागताच डोळा तुझा, प्रश्न नेमका तुलाच विचारावा तुझ्याच पेंगुळलेल्या डोळ्यांनी तुझ्याशी असा दगा का करावा तुझ्या निर्भत्सनेचा अर्थही तुला न उमगावा फेकलेल्या खडूचा नेमही चुकावा झोपेतल्या बरळण्याला तुझ्या, कोणी आपला अपमान का समजावा घेता छोटी डुलकी तू, अचानक यावा मोठा वारा अन जागी होऊन तू, करावास कुठे आहे मी चा देखावा अन वर्ग सारा हास्य कल्लोळात बुडावा

कुठे आहेस तू ? काय करतेस आता ? मी इथे अन तू …. तिथे डोळे भरून येतात आणि झुकतो ग माथा न सावरता … कधी… कधी … रोज…. रोज…. येत असेल सय आठवू नकोस असं कसं म्हणू ? आठवणीत सारखा असतो 'तू……. ' दोघांच्याही साथीला आयुष्यभर …. !!

आजकाल असे आहे... खेळाडू "अभिनय" करत आहेत *(मँच फिक्सिंग) खेळाडू अभिनय करत आहेत *(बॉलीवूड मध्ये प्रवेश करून, जाहिरातीत) आजकाल हे असे आहे... अभिनेते राजकारणात शिरत आहेत अभिनेते "राजकारण" करत आहेत आजकाल हे असे आहे... राजकारणी जनतेच्या सेवेचा "अभिनय" करत आहेत राजकारणी सत्तेच्या रणांगणावरचे "खेळाडू" बनत आहेत आजकाल हे असे आहे... बातम्या मनोरंजनाचा वारसा चालवत आहेत मनोरंजन रक्तरंजीत अपराधी झाले आहे * (गुन्हेगारी सिरियल्स) आजकाल हे असे आहे... माणुसकी सैतानाच्या तावडीत सापडली आहे! माणुसकी माणसांच्या शोधात भटकते आहे! आजकाल हे असे आहे... गरीबी श्रीमंती यातला पूल जीर्ण झाला आहे गरीबी श्रीमंती य

फिरून सरला काळ,अजुनही घुटमळते मी वळणापाशी युगायुगांची फरफट तरिही,अजून आहे मी वनवासी नवा साज अन् नवे रूप मज,भोग तरीही जुनेच पदरी आसपासचे नवीन चेहरे,जुनीच तरिही नजर विखारी नवे ध्येय मज गाठायाचे,जुनी तरी भिँतीँची घुसमट उंबरठ्याच्या पल्याड अजुनी जुनेच भयकंपाचे सावट जुनीच प्यादी जुनाच पट, परि नवा खेळ हा आयुष्याशी युगायुगांची फरफट,तरिही अजून आहे मी वनवासी अजून उठती शर शंकांचे मर्यादा मी लंघून जाता जनलज्जेच्या खेळामध्ये हरलेली मी अगतिक सीता अन् काळोखी वळवणावरती टपून आहे नवा पारधी नव्या कुरूंनी विटंबिलेली नव्या युगी मी नवी द्रौपदी मी माता मी भगिनी भार्या,तरी जगाला नकोनकोशी युगायुगांची फरफट,

पाहुनी नरहरीला । आनंद होई मनाला माझा माथा हरी लागो दे चरणाला । धृ। भक्त प्रल्हादासाठी नारायण अवतरला हिरण्य कश्पूचा वध त्याने केला संतासाठी हरी खांबी प्रगटला ।१। राक्षसांनी प्रल्हादाला खूप छळले हत्ती खाली दिले कड्यावरुनी फेकिले जेथे तेथे त्याशी नामाने तारिले । २। वैशाख पुनवेशी यात्रा भरते मोठी नरुशिहपुरशि भक्त गण लोटती नरहरीचा जयजयकार करूया सुखाला । ३। पालखी सजवून मिरवणूक न्यारी दंग होऊन भक्त रमती भजनात सारी शेरणी काढून प्रसाद वाटला । ४ । संतोष बोंगाळे मु. पो. पिंपळखुंटे ता . माढा जि . सोलापूर