कविता

जख्ख असा म्हातारा झाडाखाली गाडी लावून वाट बघत बसतोय गिर्‍हाईकाची ठेवतोय कसले कसले रंग ढकलगाडीवर.... गुलाल ,रांगोळ्या ,उटणे ,उदबत्त्यांचे पुडे , हेयर पिन्स ,बांगड्या,फुगे जे हवे ते ,जे लागेल ते आकर्षित करतोय बायका -मुलांना त्याला वाढवायचाय धंदा भरपूर ....!! स्वप्ने बघतोय श्रीमंत होण्याचे हातावरच्या फुगलेल्या निळ्या शिरा वाटतात भीतीदायक...!! वय सरकल्याच्या खुणा शरीरावर ठाण मांडून .... तरी स्वप्नाची हाव लंपटपणे जिवंत ठेवतेय त्याला काहीतरी करून दाखवायची हिमंत अजून तेवतेय त्याच्या मनात वाट बघत बसलाय गिर्‍हाईकाची तो आशाळभूतपणे ….. कोणीतरी येईल नि काहीतरी घेईल लुकलुकून जातात त्याचे गढूळ ड

आले आहे पुन्हा सख्या रे मिठीत तुझ्या आज पाहा रे आवरे मोह मज न अधिक आता पडदा तारकांचा पडू दे ना रे... निजले जग, निजले तारे अंतर असे हे मिटले सारे माझ्या कुशीत तु उजळला अधिकच तुझ्या आलिंगनात मज लाज ना रे विझले कधी मी मलाच कळेना तुझ्या कुशीतुन पदर सुटेना उलगडली वेणी, उलगडले अशी मी तुझ्या डोळ्यांत मज बघवेना रे आले विरह ते किरणांचे मज कलह मनाचा काही शमेना दरवळते अजुनी तुझ्या श्वासांचे गंध, पडेल तारकांचा पुन्हा पडदा ना रे? आले आहे पुन्हा सख्या रे मिठीत तुझ्या आज पाहा रे न आवरे मोह मज अधिक आता पडू दे तारकांचा पडदा ना रे...

१. (ओवी) प्रश्न प्रश्नांचे उत्तर दु़:ख सुखाचे आधार माझ्यासाठी मीच आता एकलाच दारोदार || चांदण्यास चंद्र भार नेत्रातुनी संथ धार परका आप्तजनात एकलाच मुक स्वर || भावनांचा कोरा पुर स्वप्नांचाच स्वैर धुर मनास अनोळखी मी एकलाच दूर दूर || कोण कोणाचा इश्वर माणुसकीचा संहार कुरवाळत दु:खास एकलाच जातो दूर || २. गीत ( राग लक्षात नाहिये, कारण त्यातील मला कळत नाहीच काही.. पण या गाण्याला 'दयाघना' या गाण्यास जो राग आहे तो राग वापरलेला आहे असे मित्राने गाताना सांगितले होते..

आयुष्याच्या हरेक क्षणांवर .. प्रेम कर अस्तित्वाच्या घनघोर रणावर .. प्रेम कर नात्यांमध्ये गुरफ़टणार्‍या ओलाव्याने मोहरणार्‍या मनाच्या या उधाणपणावर.. प्रेम कर कळ्या उमलती तू हसतना स्पर्श छेडती कोमल ताना देहाच्या प्रत्येक सणावर.. प्रेम कर नको विचारू गतकालाला करेन वश मी त्या दैवाला माझ्यामधल्या याच गुणावर.. प्रेम कर घाव झेलले जगण्यासाठी राखेमधुनी उठण्यासाठी हृदयावरच्या त्याच व्रणावर.. प्रेम कर नुरतील तेथे काही व्यथा एक आगळी शांत अवस्था मुक्ती देणार्‍या सरणावर.. प्रेम कर अंत नसतो सृजनाला त्या विलयाच्याही बस्स रेघोट्या सृष्टीच्या या कणाकणावर .. प्रेम कर - प्राजु

दूर दूर जातानां मज जवळ ठेवशील ना रे? आभाळाखाली तिथल्या मज तु जपशील ना रे? तुझे नि माझे गाणे गुणगुणती गावा च्या वाटा शपथ तुला ह्या वाटांची हिरव्या तु बघशील ना रे? दूर दूर जातानां मज जवळ ठेवशील ना रे? आभाळाखाली तिथल्या मज तु जपशील ना रे? आसवे कळीस भ्रमर तसे मी पाहिन वाट तुझी रे क्षण क्षण हे जाता जाता हर क्षण मी तुज आठवीन ना रे? दूर दूर जातानां मज जवळ ठेवशील ना रे? आभाळाखाली तिथल्या मज तु जपशील ना रे? -- अंतरातुनि वजा जाता राहिन तुझाच सखी गं डोळे मिटुनि बघशील दिसेन मीच जवळ तुला गं राहुन पाण्यात जशी ह्या मास्यास विझे न तहान प्रेमात तुझ्या तसा मी कसे होईल प्रेम कमी गं? -- दूर दूर जा

साक्षात 'पाय' वर कविता करणार्‍या आमच्या घासू गुर्जींचे पाय पकडून!

प्रेरणा : हा प्रतिसाद पुन्हा नवा खेळ मांडूया पुन्हा अनोळखी होऊया पुन्हा नव्याने भेटूया चल पुन्हा नव्याने जगूया ओंगळ दु:खांना स्वछ पुसून गोजीर्‍या सुखांना गिरवूया जन्मांतरीचे आपले रेशमी नाते नवरंगाच्या धाग्यांनी सजवूया चल सखे................. सुंदर प्रेमाचे साजिरे रूप नव्याने एकवार लेवूया हुकलेल्या सार्‍या स्वप्नांना मनाच्या गाभार्‍यात रुजवूया चल सखे................... सोड आता हा समंजसपणा काही क्षण फिरून धुंद होवुया विसरुनी हा विरस शहाणपणा पुन्हा नव्याने कोवळे वेड पांघरुया |- मिसळलेला काव्यप्रेम

३.१४१५९२६५३५८९७९३२३८४६२६४३३८३२७९५०२८८४१९७१६९३९९३७५१०... वर्तुळ.

चांदण्यांस मिठी मारतांना चंद्रास गोड का वाटत असेल? त्यास आलिंगनात भरतांना रात्रीस मोह का आवरत असेल? दिवस उजाडुच नये कधी वाटत तिला ही असेल मोहक चंद्रा च्या पाशातुन सुटतांना जीव तारकांचा का आवळत असेल? चंद्रा च्या कुशी खालून अलगद पदर खेचून पहाटे आंथरुणातून उतरत रात्र जेंव्हा असेल सुटलेल्या केसांमधुनी लाज आवरत पदरा खालील मन तिचे का बांवरत नसेल? मधु-चंद्र काय असावे चंद्रास का ते कळत असेल? रोजच असते रात्र त्याचीच मोह मिलना चे का उमगत असेल? चांदण्यांस मिठी मारतांना चंद्रास गोड का वाटत असेल? चंद्रास आलिंगनात भरतांना रात्रीस मोह का आवरत असेल?

............ न्याय तुमचा खास आहे तक्रार तुमची, पोलीस तुम्ही, न्याय तुमचा खास आहे सीता असो वा द्रौपदी, नशिबात अमुच्या वनवास आहे. आले किती, गेले किती, यात सारे गर्क झाले बागेतल्या फुलांनाही, येथे गणिताचा तास आहे. कोण वेडा, कोण नाही, वेडेच ठरविती सर्व काही लाट आहे बारकी पण, मज सुनामीचा भास आहे. भाट यांचे गाऊन गेले, ढोल यांचे बडवून झाले बंद करतो कान माझा, इतुकाच मजला त्रास आहे. पेरले मी, राखले मी.