कविता

पाऊस गाणी =========== झर झर झडी त्यात कागद होडी खट्याळ थोडी ति लोभस दडी.. खळ खळ घळी पाहता गाली खळी भज्याची थाळी नि विजेची टाळी.. रंग रंग दारी त्यात फुलली दरी सण उत्सव घरी नि दंगली सारी.. चिंब चिंब गाणी गाती पाऊस ठाणी खोटीच नाणी नि पाणीच पाणी.. सर सर हट्टी तिची पोरांशी गट्टी शाळेला सुट्टी नि डोक्यावर पट्टी.. गर्द गर्द झाडी त्यात संतत झडी भिजली गढी नि पुराची कडी.. टीप टीप बरी की झडच खरी असो काही जरी झरो रिमझीम सरी.. =========== स्वाती फडणीस १८-०६-२०१०

अरूपाचे रूप | श्रीहरी स्वरूप पाहता तद्रूप | जीव होई भक्तांचियासाठी | चंद्रभागेकाठी उभा जगजेठी | पंढरीत दीनांचा कैवारी | सावळा मुरारी संकटात तारी | पांडुरंग भाव तेथे देव | नांदतो सदैव कैवल्याची ठेव | अंतरात मायबाप, भ्राता | तूच सखा, त्राता रुक्मिणीच्या कांता | दे दर्शन

कायम सुरु असतो आठवणींचा लपंडाव भावनांचा, शब्दांचा, अन नात्यांचा लपंडाव कधी नाती माझ्यापासून लपतात तर कधी मी त्यांच्यापासून ... कधी शब्द माझ्यापासून लपतात तर कधी मी त्यांच्यापासून ... इच्छांचेही तेच , नात्यांचेही तेच प्रेमाचेही तेच अन आप्तांचेही तेच ... माझे मन, अन माझ्या सावल्या माझे विचार, अन माझे प्रतिबिंब ह्यांनी मांडलेला लपाछपिचा डाव आयुष्य माझे म्हणजे एक लपंडाव binarybandya™

आलाय पाउस ...चिंब भिजून घे तळहातावर थेंबांचा स्पर्श.......मनात साठवून घे.. थेंबांची सरसर,थेंबांचा नाद...कानामध्ये साठवून घे पाउस आलाय ... भिजून घे ओल्या ओल्या मातीचा गहिरा गंध....तुझा आहे पानांचा ओला ओला हिरवा रंग.... तुझा आहे चेहऱ्यावर पडणारा प्रत्येक थेंब.....तुझ्यासाठी आहे आला आहे पाउस..भिजून घे ढगांचही मन भरून आलय...... तुझ्यासारखं मनातल्या मनात...त्याच गहिवरण समजून घे... आला आहे पाउस...भिजून घे.. ओले कपडे..ओले केस... ओला तळवा.... आणि ओल चिंब मन.. ..बाकी सगळा पाउस तसाच अंगावर सुकव.. ...पण मन तसाच ठेव...अगदी ओल चिंब... ...भिजलेल मन ... मनातला पाउस.... मनभर साठवून घे... .......

पाउस आणी निसर्ग पाउस हा नसतो फक्त आनंदाचा उरुस तर पाउस हा असतो आभाळाच्या लेकरांनी विश्वाच्या ओसरीत घातलेला धुडगुस पाउस म्हणजे आभाळाने धरणीला दिलेला असतो एक नजराणा आणी पाउस म्हणजे आकाशाचा धरतीला भेट्ण्याचा असतो एक खोटा बहाणा या जलदाच चैतन्य भेटत असत जेव्हा प्रितीत तेव्हा पाउस घेत असतो स्रुजनाला आपल्या गोड मिठीत तहान विसरुन मेघ जेव्हा जलधारा शिंपुन होतात अधु धरणी मात्र होते तेव्हा हिरवा शालु नेसलेली नववधु पावसाच या निसर्गाला काहिच नसत सांगण आणी निसर्गाच या पावसाकडुन काहीच नसत मागण कारण पाउसच असतो या निसर्गाच शुभ्र कोंद्ण आणी निसर्गच असतो या पावसाच हिरवं अंगण .......

सूर आज माझे का अबोल झाले

आले माहेरी माहेरी माझ्या विठाईच्या दारी फारा दिसांनी ग झाली माझी पंढरीची वारी वाट बदलली तरी काही ओळखीच्या खुणा नव्या रानराईतही निशिगंध फुले जुना खुल्या आकाशी चांदणं रात चंद्राने भिजली नभमाईच्या केसात चंद्रशब्दांच्याही ओळी काही भेटल्या ग सया सया आठ-आठवाच्या वारी सरली गुजात जुन्या हास-आसवाच्या नवे सौंगडी भेटले, जिवाभावाचे मैतर नव्या आठवांची घेते घेते भरून घागर आता पाय स्पर्शू किती घेऊ आशीर्वाद किती किती मातीचे ओघळ ओघळवू मी या हाती माझी पंढरीची वाट वाट सूर्याची पूर्वीची आता पश्चिमेची ओढ ओढ लागली प्रियाची गेलं माहेर माहेर झाला वळसा वळसा चंद्रभागेच्या पाण्यात माझा बुडला कळसा

फार फार दिवसांपूर्वी लिहीलेली ही विनोदी कविता आहे. वाचा. हसा.विसरा.

एकाच विषयावर दोन , दोन विडंबनं येण्याचा प्रकार दोनदा घडला, मग आम्हाला काही नतद्रष्ट शंका आल्या... एका स्थळात लिहिली, वीडंबने हि दोन शंका विचारणारे, नतद्रष्ट आम्ही कोण? पहिलेच काव्य येई नावाने केसुरंगा केशवसुमार देती पुढचे विरुद्ध अंगा दावीत दोन्हि रंगा पाध्ये चतूर दोन? शंका विचारणारे , नतद्रष्ट आम्ही कोण? पाध्यांस प्रश्न भारी, पडतोय या क्षणासी पंचास काय बोलू, अन् काय सदस्यांशी? दळली पिठी कुणाची, जात्यात आणि कोण? शंका विचारणारे , नतद्रष्ट आम्ही कोण? एके दिनी परंतू पाध्यांस त्या कळाले कंटक जरूर

काल जालभ्रणकरताना मिपाच्या दिशेने बराच धुरळा उडलेला दिसला. नक्की काय झाले पाहण्यासाठी आम्ही तिथे गेलो तर काही जालकंटक आणि पाध्ये यांच्यात चौपाटीवर खडाजंगी चालू होती.. धोरणे, अन्याय , आणीबाणी, गुंड, आयोजक, यजमान, कुत्रे, डुक्कर, इंदिरा गांधी वगैरे वगैरे शब्द फेकाफेकी सुरु होती.