Welcome to misalpav.com

चलती का नाम गाडी-१: टोयोटा रिकॉल

लेखक: खेडूत | प्रसिद्ध:
मुलांना कार आणि मुलीना बाहुल्या खेळायला आवडतात असा एक समज असतो . मला लहानपणी गाड्या फार आवडत. पुढे या क्षेत्रात मागील काही वर्षे काम करायला मिळतंय तेव्हाचा आनंद काय विचारता! या मालिकेची सुरुवात खरं तर जून २०१३ ला जाग्वार वरील लेखाने केली होती. त्यावेळी मिपा अचानक बिघडल्याने उत्साह जरा कमी झाला अन नंतर राहून गेलं. तिथले अनेक माहितीपूर्ण प्रतिसाद पण उडून गेले. असो. आता पुन्हा प्रयत्न करतोय. चलती का नाम गाडी-१: टोयोटा रिकॉल दुकानात नारळ पण वाजवून घ्यायचा आणि खराब निघाला तर परतीच्या बोलीवर आणायचा. अशा काळात आम्ही लहानाचे मोठे झालो.


White chocolate fudge brownie balls with rum

लेखक: अनन्या वर्तक | प्रसिद्ध:
साहित्य: १) 1/4 pound chocolate fudge brownies २) 2 tablespoons dark rum ३) 1-1/2 ounces white chocolate ४) Dry Shredded Coconut ५) 1-1/2 teaspoons cocoa powder, for dusting पाककृती: १) Brownies आणि Rum एका काचेच्या भांड्य मध्ये घेवून त्याचे मिश्रण करून घ्या. २) 1-inch sorbet scoop च्या साह्याने Brownies-Rum च्या मिश्रणाचे गोळे plastic wrap वर ठेवून फ्रीझर मध्ये वीस मिनिटांसाठी ठेवून द्यावे. ३) Double boiler च्या साह्याने White Chocolate गरम करून घ्यावे आणि त्यात Brownies-Rum Balls बुडवून घ्यावे आणि त्यांनतर त्यावर Shredded Coconut पसरवावे.


छन्दोरचना

लेखक: माहितगार | प्रसिद्ध:
प्रा.माधव त्रिंबक पटवर्धन (माधव जूलियन) ह्यांचा छन्दोरचना हा ग्रंथ प्रथम १९२७ साली प्रसिद्ध झाला. त्यात आणखी भर घालून हाच ग्रंथ १९३७ मध्ये छापून प्रसिद्ध झाला.


मद्दान

लेखक: आतिवास | प्रसिद्ध:
“शाळा नाही आज, मतदान आहे,” आय म्हन्ली. त्ये काय असतंय बगाया लगी साळत. पोलिसमामाबी व्हते. राती आमच्यातच आल्ते जेवाया. हसले; जा म्हन्ले आत. मोटी मान्सं येकेक आत यणार. मंग म्हाडिक गुर्जी कागुद बग्णार. मोहिते गुर्जी शै लावनार; येक कागुद देणार त्यास्नी. मान्सं गपचिप खोक्यात कागुद टाकून जाणार.. ठप्प करत. आण्णा बसलेले छातीला बिल्ला लावून. म्या म्हन्लं, “मलाबी कागुद; शै; बिल्ला.” आण्णा म्हन्ले, “जा घरी.” बापूकाका आले. म्या बोल्ली “शै.” बापूकाका आण्णांना म्हन्ले, “बाळ्याच्या मेल्या म्हातारीचं नावं आहे यादीत मास्तर. होऊन जाऊ द्या पोरीचीबी हौस!” आण्णा लटलट कापत व्हते.


5. स्कूटरची चोरी ! - हरवले ते गवसले का? व कसे? भाग 2

लेखक: शशिकांत ओक | प्रसिद्ध:
स्कूटरची चोरी! भाग २...
हरवले ते गवसले का? व कसे? प्रत्येकाच्या जीवनात काही तरी हरवते, सटकते, चोरीला जाते अन आपल्याला त्या गमावलेल्या गोष्टींची चुटपुट लागते की हे कसे व का घडले? सोन्याची चेन व इतर दागदागिने लंपास झाल्याचे ऐकताना आपण त्या पीडित व्यक्तिला वेंधळी व बेसावध या रकान्यात टाकतो. ‘आपण नाही तसे’ असे प्रशस्तिपत्रक उगीचच घेऊन टाकतो. काही वेळा हरवलेल्या गोष्टी अनपेक्षितपणे परत मिळतात त्याचा आनंद ती गोष्ट विकत घेताना झालेल्या आनंदापेक्षा जास्त असतो असे वाटते. नुकतीच अशी एक घटना माझ्या मुलीच्या बाबतीत मला अनुभवायला मिळाली.


संशय

लेखक: जातवेद | प्रसिद्ध:
डोक्यातल्या मेंदुच्या तंतुमय जगात संशय नावाची एक अस्सल जमात त्या जमातीचा म्होरक्या मी स्वतः आणि माझेच विचार त्याची माता उगा कायपण ऐकून फ़िरते हे डोके सापडल ती दिशा घेउन सटकत रहाते आपणच ओतायला तेल काढते वर ओतून पुन्हा स्वतःच पेटते महायुध्दं भडकतात डोक्यात माझ्या सद् असद् विचारांना मी देतो रजा खऱ्या खोट्याची शहानीशा? पर्वा नाय कारण चढलाय नशा नाहि म्हणायला कोणितरी समजाउ पाहते जाउदे म्हणत विसरयला सांगते एक एक तंतु जळून खाक होत असतो पण मनातील सल मात्र तशीच राहते


ऊसा चा रस...

लेखक: म्या काय म्हन्तो... | प्रसिद्ध:
मराठी माणूस हिन्दी बोलायला गेला तर काय मज्जा येते त्याच एक ज्वलण्त उदहरणः नुक्ताच पुण्याला आलो होतो. त्यामुळे, नविन रूम वगैरे शोध्ण्यापेक्शा एका सिनीयर सोबत तात्पुर्ता थांबलो होतो कोथरूडला, तेव्हाचा प्रसंगः ऊन्हाळ्याचे दिवस असल्यामुळे, एक दिवस ऊसाचा रस प्यायला निघालो ४-५ मंडळी... त्यात स्वप्निल नावाच्या सिनीयर ला, नवीनच प्रेमिका सापडली असल्यामुळे, हा गडी २४ तास मोबाईला चीट्कून...सगळे वैतागले होते त्याच्यावर. पण आज आमच्यासोबत च गप्प्पा मारायच्या अस दाटून सांगीतल... पण या मधे आम्ही त्या स्त्री पात्राला अक्षरसश: विसरुन गेलो. पायीच जायच निश्चीत झाल.


क्वीन - माझ्या मनातली

लेखक: मधुरा देशपांडे | प्रसिद्ध:
क्वीन बद्दल अगदी पहिल्या दिवसापासून सतत चांगले वाचायला मिळाले. पिरा ने जो लेख लिहिला तो तर प्रचंड आवडला. त्यावर आलेल्या अनेक प्रतिक्रिया देखील उत्तम होत्या. सगळं वाचून एक कल्पना करू शकत होते की साधारण काय असेल. चित्रपटाचा आशय हळूहळू उलगडत होता. मग त्यावर बरीच इतर चर्चा सुद्धा झाली. ती चित्रपटा इतकीच गाजली. अजूनही काही ना काही निघतच आहे. मग युरोपच का, त्यात पुन्हा अमके शहरच का किंवा चांगलेच अनुभव कसे इ. इ. त्यावर आलेले पुन्हा चांगले वाईट प्रतिसाद. हे सगळं वाचताना मला माझ्या आयुष्याताल्याच काही जुन्या घटना आठवल्या. त्या काळापुरती चित्रपट न बघताही मी रानीशी जोडले गेले.


वाड्यात.....२

लेखक: गवि | प्रसिद्ध:
आधीचा भागः वाड्यात....१ "केळकर येतोस का? पण गरम आहे हां पिक्चर.. तुला आवडत नसेल तर नको येऊ मग", फडके माझ्याकडे वळून म्हणाला. मला डीके, परांजप्या आणि फॉक्सी लेडीची जाम म्हणजे जाम आठवण झाली. "चालेल.. जाऊ या टाईमपास..", मी म्हणालो. "मी आलोच..", फडकेने आसनाची घडी केली आणि कमरेला टॉवेल गुंडाळला.


कलिया

लेखक: चिन्मयी भान्गे | प्रसिद्ध:
साहित्य: बटाटे १ किलो ,कांदे मध्यम ५, धणे अर्धी वाटी, जीरे पाव वाटी,बडीशोप अर्धी वाटी, लसूण दोन कांदे, किसलेले खोबरे एक वाटी, खसखस अर्धी वाटी, आले, तिखट, हळद, मीठ चवीनुसार. मसाला कृती:खसखस २ तास आधी गरम पाण्यात भिजत ठेवणे. २ तासांनंतर ती खोबऱ्याच्या अर्ध्या कीसाबरोबर (कच्च्याच) वाटणे. उरलेला कीस, कांदा (कच्चाच) व लसूण बारीक करणे. धणे व जीरे भाजून बारीक करणे. बडीशोप, न भाजता, कच्चीच वाटणे. आले वेगळे वाटून घेणे. आले सोडून, उरलेला मसाला, त्यात हळद व तिखट घालून, मिक्सरमध्ये परत एकदा फिरवून घेणे. बटाटे उकडून त्यांच्या फोडी करून घेणे.